एउटा अधुरो मुस्कान

एउटा अधुरो मुस्कान

तिमी हाँस्दा यो संसारै उज्यालो भए जस्तो लाग्छ,
निदाएको भाग्य पनि बिउँझिए जस्तो लाग्छ।
खै कस्तो जादु छ तिम्रो ती नशालु आँखाहरुमा,
हेरिरहुँ जति नै, अझै हेर्न बाँकी रहे जस्तो लाग्छ।
सयौंको भीडमा पनि मेरो नजरले तिमीलाई नै खोज्छ,
यो चञ्चल मनले सधैँ तिम्रो साथ मात्र रोज्छ।
शब्दमा व्यक्त गर्न कहाँ सकिन्छ र यो मायालाई,
धड्कनले सधैँ तिम्रै नामको मिठो गीत कोर्छ।
न त कुनै सर्त छ, न त कुनै गुनासो नै,
मलाई त तिम्रो मौनता पनि लाग्छ प्यारो नै।
समय बदलिएला, यो युग पनि बदलिएला,
तर तिम्रो लागि मेरो प्रेम रहनेछ सधैँ उस्तै नै।
भोलि के हुन्छ कसैलाई थाहा छैन यहाँ,
आजलाई तिम्रै न्यानो अङ्गालोमा सजाउँछु।
मेरो हरेक कथा र कविताको सुन्दर पानामा,
तिमीलाई नै मेरो खुसीको मुख्य पात्र बनाउँछु।

Post a Comment

0 Comments